Αν υπάρχει ένα κινηματογραφικό είδος που θα μπορούσε να πάρει το θεατή και να τον ταξιδέψει στη μαγική χώρα του θεάματος, των ονείρων και της γλυκιάς ζωής, αυτό είναι το μιούζικαλ.
Και πρέπει να παραδεχτούμε ότι χωρίς τα μιούζικαλ της χρυσής εποχής του Χόλιγουντ των δεκαετιών ’30-’60, τους Φρεντ Αστέρ και Τζιν Κέλι, καθώς και μάστορες του είδους όπως ο Στάνλεϊ Ντόνεν και άλλους μεγάλους σκηνοθέτες (Βινσέντε Μινέλι, Τζορτζ Κιούκορ, Μπομπ Φόσι, Μαρκ Σάντριτς κ.ά.), που έκαναν ορισμένα από τα ωραιότερα μιούζικαλ όλων των εποχών, ο κινηματογράφος θα ήταν πολύ φτωχότερος.
Άλλωστε, ο βασικός λόγος που μπήκε ο ήχος στον κινηματογράφο ήταν τα μιούζικαλ.
Είναι η εποχή αυτή που καλλιτέχνες κατάφεραν να συνδυάσουν το ρεαλισμό, την πρόζα με τη μουσική και τη μαγεία της χορευτικής έκφρασης με ένα μοναδικό τρόπο, δημιουργώντας ταινίες πραγματικά αριστουργήματα, που δεν θα μπορούσε να ξεπεραστούν ακόμα και σήμερα, που οι τεχνολογικές ευκολίες είναι πάμπολλες και ο χορός έχει προοδεύσει σε βαθμό αφάνταστο.
Στους δύσκολους καιρούς που περνάμε, με τον κοροναϊό να μας έχει αναγκάσει να μείνουμε στο σπίτι, τα μιούζικαλ των Φρεντ Αστέρ και Τζιν Κέλι όχι μόνο θα μπορούσε να ξεπαστρέψουν το άγχος, να εξαλείψουν την κλεισούρα, να σπρώξουν το χρόνο, αλλά και να κάνουν πολύ μεγαλύτερα τα σπίτια, ακόμα και να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τη ζωή, κάνοντάς την πιο ανάλαφρη και πιο αισιόδοξη.
Παρακάτω θα δούμε επτά από τα σημαντικότερα μιούζικαλ, πραγματικά διαμάντια του σινεμά, που γύρισαν ο καλύτερος χορευτής του 20ού αιώνα κατά τον Ρούντολφ Νουρέγιεφ, Φρεντ Αστέρ, και ο άνθρωπος που θα έκανε το όνομά του συνώνυμο του σύγχρονου χορού, ο Τζιν Κέλι.
Top Hat (1935) Ακόμη κι αν δε σου αρέσουν τα μιούζικαλ ή θεωρείς ότι η υπόθεση της ταινίας είναι απλοϊκή, με τις αλλεπάλληλες παρεξηγήσεις, είναι αδύνατο να μη γοητευτείς βλέποντας τον Φρεντ Αστέρ να πετάει δίπλα στην Τζίντζερ Ρότζερς, που λάμπει.
Η ταινία του Μαρκ Σάντριτς είναι το απόλυτο αγχολυτικό και μια από τις ωραιότερες του κινηματογραφ...